Na heel wat nieuwe versieringen groeiden er, zoals eerder vermeld, steeds meer nieuwe tradities rond de boom. Dankzij die stijgende populariteit ontstond in 1819 het bekende liedje "O Tannenbaum", bij ons beter bekend als “o dennenboom”. Een tragisch Duits liefdeslied, waarin de spar de betrouwbaarheid tegenover de ontrouwe minnaar symboliseert. Geïnspireerd op het 16e eeuws volksliedje "Ach Tannenbaum" of "och spar". Pas nadat het in 1824 herschreven werd ging het als een kerstlied tellen. Dat in het Nederlands de naam van de, volgens overlevering, oorspronkelijke boom heeft meegekregen. Al dan niet met de bedoeling om de tekst vlotter te kunnen zingen. Om twintig jaar later op te duiken in het sprookje “de dennenboom” van Hans Christian Andersen. Met het verhaal van een zilverspar die onder meer schrik heeft om op te groeien. Waardoor hij niet kan genieten van in het moment te leven. Terwijl de hele traditie van kerstmis te vieren met een kerstboom reeds in de 18e eeuw in het VK werd binnengebracht door aangetrouwde koningen van het keurvorstendom Hannover. Maar pas in 1846 geraakte dit echt ingeburgerd nadat een foto, van de toen erg populaire, koningin Victoria en prins Albert naast een versierde kerstboom in een krant verscheen. Waarna het zich via de voormalige en toenmalige Britse gebieden ging verspreiden. Om systematisch te groeien en zich, door het gebruik van aparte kleuren en thema’s, moeiteloos aan de diverse landen aan te passen. (via wikipedia en afbeelding 1, 2, 3)

Nadat de boom, die ondertussen traditioneel werd opgesteld tijdens de kerstperiode, voor het eerst versierd werd evolueerde deze trend steeds verder. Zoals het drinken van Glühwein of het plaatsen van lichtjes in de boom. Een gebruik dat Martin Luther, de priester die protestantse reformatie in gang zette, gestart zou hebben. Door kaarsen in zijn boom te plaatsen om zijn kinderen te tonen hoe de sterren in een donkere avond flikkeren.

Het oprichten van de eerste versierde kerstboom kan terug getraceerd worden tot Lijfland (het huidig Letland en Estland) en Noord-Duitsland. In het bijzonder in Riga, dat dit jaar de 500ste verjaardag van de eerste boom viert. En waar het "Broederschap van de zwarthoofden" een zetel had.